Një industri revolucionare po merr formë në Kinë, duke transformuar perceptimin e teknologjisë nga ana e njerëzve: robotët humanoidë janë krijuar jo vetëm për detyra fizike, por edhe për “shoqëri emocionale”.
Ky sektor po evoluon në Shenzhen, një nga qendrat kryesore teknologjike në botë, ku kompani si Ubtech Robotics po zhvillojnë robotë që janë në gjendje të ecin, flasin dhe adaptohen me përdoruesin. Inxhinierët fillimisht krijuan këta humanoidë për aplikime industriale, si punë në magazina, kontrollin e cilësisë në linjat e prodhimit dhe realizimin e detyrave automatike që kërkojnë saktësi të lartë. Disa modele tani janë në gjendje të ndryshojnë vetë bateritë, duke e bërë funksionimin e tyre pothuajse autonom.
Sidoqoftë, një ndryshim i rëndësishëm po ndodh në treg. Robotët po promovohen gjithnjë e më shumë si “shoqërues emocionalë”. Qëllimi i tyre është të krijojnë ndërveprime personale me përdoruesin, të mësojnë nga sjellja e tij dhe të përshtaten me nevojat psikologjike të tij. Koncepti është që këta robotë të mos jenë thjesht makina, por prani konstante në jetën e përditshme të njerëzve.
Çmimi i këtyre robotëve fillon rreth 17,600 dollarë dhe mund të rritet ndjeshëm, në varësi të funksioneve dhe nivelit të inteligjencës artificiale. Për disa konsumatorë, kjo shihet si një investim për të zëvendësuar ose kompensuar mungesën e kontakteve sociale, sidomos në qytetet e mëdha, ku ritmi i jetesës është i lartë dhe koha e lirë është e kufizuar.
Humanoidët janë të mbuluar me materiale të buta, si silikoni, duke ofruar një pamje estetike dhe janë dizajnuar për të ofruar një ndjesi afërsie fizike dhe emocionale. Ato flasin, reagojnë dhe me kalimin e kohës “mësojnë” preferencat e individëve, duke u bërë gjithnjë e më personalizuar.
Megjithatë, ky zhvillim sjell një sërë pyetjesh të rëndësishme. Së pari, kufiri mes shoqërisë reale dhe asaj artificiale është bërë gjithnjë e më i paqartë. Kur një robot kalon në nivelin e të thënit asaj që përdoruesi dëshiron të dëgjojë, ekziston rreziku i krijimit të një varësie emocionale. Ka mundësi që njerëzit të fillojnë të zëvendësojnë marrëdhëniet njerëzore me ndërveprime të kontrolluara nga algoritme.
Së dyti, ngrihen çështje etike: deri ku duhet të shkojë teknologjia në imitimin e ndjenjave njerëzore? A është e shëndetshme që një makinë të simulojë empatinë, kur ajo nuk e ndien atë në realitet?
Së treti, kjo industri po krijon një treg të ri ekonomik, që njihet si “ekonomia e kujdesit artificial”, ku kompanitë ofrojnë jo vetëm funksione teknike, por edhe përvoja emocionale të personalizuara.
Rritja e robotëve humanoidë në Kinë tregon një transformim të thellë në shoqëri: nga robotët që zëvendësojnë punën fizike, drejt atyre që synojnë të zëvendësojnë një pjesë të ndërveprimit njerëzor. Kjo mund të jetë një nga ndryshimet më të rëndësishme sociale në dekadën e ardhshme.
