Zona muzeale e Shkodrës përfaqëson një nga pasuritë më të çmuara të trashëgimisë kulturore shqiptare. Arkitektura karakteristike, rrugicat historike dhe ndërtesat monument kulture janë dëshmi të identitetit dhe historisë së qytetit. Pikërisht për këtë arsye, çdo ndërhyrje që cenon autenticitetin e tyre duhet të ngrejë shqetësim publik.
Sot lind pyetja: ku është institucioni përgjegjës për mbrojtjen e monumenteve të kulturës në Shkodër? Si është e mundur që në një zonë të mbrojtur të kryhen ndryshime në fasada, shtesa ndërtimore apo ndërhyrje që deformojnë karakterin historik të lagjeve muzeale?
Mbrojtja e trashëgimisë kulturore nuk është thjesht një detyrim ligjor; është një detyrim moral ndaj brezave që do të vijnë. Çdo dritare e ndryshuar pa kriter, çdo fasadë e prishur apo çdo element arkitekturor i humbur përbën një copëz historie të zhdukur përgjithmonë.
Shteti dhe institucionet përgjegjëse nuk duhet të mjaftohen me dokumente dhe deklarata. Qytetarët kanë të drejtë të kërkojnë transparencë, kontroll dhe zbatim të ligjit për çdo ndërhyrje në zonën muzeale. Nëse monumentet e kulturës nuk mbrohen aty ku janë më të përqendruara, atëherë çfarë kuptimi ka vetë statusi i mbrojtjes?
Shkodra nuk ka nevojë për deformimin e trashëgimisë së saj, por për ruajtjen dhe restaurimin profesional të saj. Historia e qytetit nuk është pronë e askujt në veçanti; ajo është pasuri e përbashkët kombëtare dhe duhet të trajtohet si e tillë.
Ky tekst mund të përdoret si reagim në media, rrjete sociale ose si letër e hapur ndaj institucioneve përgjegjëse.
Nga Monuments of Albania
