Në çdo lëvizje qytetare vjen një moment kur debati nuk zhvillohet më vetëm mes protestuesve dhe pushtetit, por edhe brenda vetë protestës. Pikërisht kjo duket se po ndodh ditët e fundit me figurën e Gent Prognit, një nga personat më të ekspozuar publikisht në protestat e njohura tashmë si “Revolucioni Flamingo”.
Prej më shumë se dy javësh, Progni është shfaqur pothuajse çdo ditë në qendër të organizimit logjistik të protestës, duke menaxhuar foninë, koordinuar fjalimet dhe duke luajtur një rol të dukshëm në komunikimin publik të tubimeve. Për mbështetësit e tij, ai është një aktivist që ka ndihmuar organizimin dhe mbarëvajtjen e protestave. Për kritikët, megjithatë, ai po përpiqet të monopolizojë zërin e qytetarëve dhe të shndërrohet në protagonistin kryesor të një lëvizjeje që, që në fillesat e saj, është prezantuar si pa liderë dhe pa figura dominuese.
Debati shpërtheu me intensitet të ri mbrëmjen e së dielës, gjatë marshimit maratonë që zgjati për disa orë në periferi të Tiranës. Sipas shumë pjesëmarrësve, një pjesë e turmës u orientua drejt aksit Tiranë-Durrës dhe më pas në drejtim të Rinasit, duke krijuar konfuzion, paqartësi dhe tension mbi drejtimin që duhej të merrte protesta.
Në rrjetet sociale kanë vërshuar reagime nga persona që pretendojnë se kanë qenë pjesë e marshimit. Shumë prej tyre akuzojnë Prognin se ka ndikuar drejtpërdrejt në orientimin e protestuesve drejt autostradës dhe se më pas është distancuar nga zhvillimet që pasuan. Të tjerë pretendojnë se vendimi krijoi përçarje, lodhje fizike dhe humbje të fokusit të protestës, duke e larguar atë nga mesazhi fillestar qytetar.
Një prej pjesëmarrësve në marshim e përshkroi situatën si një “braktisje në mes të rrugës”, duke pretenduar se protestuesit u drejtuan për kilometra të tërë pa një plan të qartë dhe më pas u lanë të përballeshin vetë me pasojat e vendimeve të marra nga një grup i vogël individësh. Akuza të ngjashme janë përsëritur në dhjetëra komente dhe transmetime live, ku shumë protestues kanë shprehur pakënaqësi për mënyrën se si u menaxhua marshimi.
Pak minuta pasi turma u përball me praninë e forcave të policisë, Progni publikoi një video në rrjetet sociale ku paraqiti versionin e tij të ngjarjeve. Në deklaratën e tij ai pretendon se në një moment drejtimi i protestuesve iu mor nga duart nga një person tjetër, të cilin e konsideron të infiltruar, dhe se kishte bërë vazhdimisht thirrje që qytetarët të ktheheshin dhe të mos vazhdonin drejt përplasjes. Megjithatë, ky version është kundërshtuar nga një pjesë e protestuesve të pranishëm, të cilët pretendojnë se ngjarjet kanë ndodhur ndryshe nga sa përshkruhen në videon e publikuar prej tij.
Ndërkohë, një pjesë e konsiderueshme e komenteve në rrjetet sociale kanë kërkuar largimin e tij nga menaxhimi i mikrofonit dhe i fonisë së protestës, duke argumentuar se askush nuk duhet të ketë kontroll ekskluziv mbi zërin e një lëvizjeje qytetare. Pikërisht mikrofoni, simboli i komunikimit të protestës, është kthyer në objektin kryesor të debatit të ditëve të fundit.
Vetë Progni ka reaguar publikisht duke deklaruar se protesta nuk kontrollohet nga një individ apo grup i vetëm dhe se brenda saj ekzistojnë rryma të ndryshme me qëllime dhe qasje të ndryshme. Ai ka mohuar gjithashtu pretendimet për ndikime të jashtme apo financime të fshehta, duke insistuar se organizimi mbështetet nga kontributet e vetë qytetarëve.
Një tjetër element që ka ngjallur diskutime mes pjesëmarrësve lidhet me personat që ndodheshin në krye të grupit që u drejtua drejt Rinasit. Sipas protestuesve të pranishëm, mes tyre janë identifikuar edhe përfaqësues dhe aktivistë të FRPD Durrës. Po ashtu, një pjesë e marshuesve kanë shprehur rezerva për gjuhën dhe retorikën e përdorur nga grupi që mori drejtimin e turmës në ato momente, duke argumentuar se ajo nuk përputhej me frymën qytetare dhe mesazhin paqësor që kishte karakterizuar protestën gjatë ditëve të mëparshme.
Nuk kaloi shumë dhe episodi i Rinasit u përdor politikisht nga kryeministri, i cili e mori si argument për të sulmuar protestën, duke zhvendosur debatin publik nga kërkesat e qytetarëve te ngjarjet e krijuara gjatë marshimit drejt aeroportit.
Por polemikat që e shoqërojnë nuk lidhen vetëm me ngjarjet e mbrëmjes së fundit. Emri i Prognit është përmendur ndër vite në debate të ndryshme politike dhe aktiviste. Kritikët e tij rikthejnë vazhdimisht akuza të vjetra lidhur me rolin e tij në protesta të mëparshme, përfshirë edhe protestën studentore, ku një pjesë e aktivistëve e kanë konsideruar figurë përçarëse. Këto akuza mbeten pjesë e debatit publik dhe nuk janë provuar nga ndonjë proces zyrtar.
Ajo që vihet re është se figura e Prognit po bëhet gjithnjë e më shumë subjekt diskutimi sesa vetë kauza e protestës. Në vend që debati publik të fokusohet te kërkesat e qytetarëve, vëmendja është zhvendosur drejt pyetjes se kush po e kontrollon mikrofonin, kush merr vendimet dhe kush flet në emër të protestuesve.
Për shumë pjesëmarrës, rreziku më i madh nuk është përplasja me pushtetin, por mundësia që lëvizja të humbasë karakterin e saj qytetar për shkak të konflikteve të brendshme. Pikërisht për këtë arsye po shtohen zërat që kërkojnë që organizimi, fonia dhe vendimmarrja të rikthehen në duart e vetë protestuesve dhe të mos identifikohen me individë të veçantë.
Në fund, pyetja që po qarkullon gjithnjë e më shpesh mes protestuesve mbetet e njëjta: a është Gent Progni thjesht një aktivist që ka marrë më shumë vëmendje sesa duhet, apo figura e tij po kthehet në faktor përçarës brenda një lëvizjeje që pretendon të përfaqësojë të gjithë qytetarët?
Përgjigjen, si gjithmonë në një protestë qytetare, pritet ta japë vetë turma./Alfapress.al
