Në Bashkinë Shkodër duket se çdo punë publike, sado minimale, nuk ka vlerë nëse nuk shoqërohet me kamera, montazh, muzikë sfondi dhe një lumë postimesh në rrjetet sociale. Hapet një kanal? Video. Vendosen disa tulla? Video. Lyhet një mur? Video. Mbillet një pemë? Patjetër video, dron dhe deklaratë triumfaliste.
Institucioni që duhet të ishte në shërbim të qytetarëve është kthyer gradualisht në një studio propagande, ku rëndësi nuk ka puna reale, por mënyra si paketohet vizualisht për Facebook, Instagram dhe TikTok. Bashkia nuk komunikon më për të informuar qytetarët, por për të ndërtuar imazhin personal të kryetarit Benet Beci.
Në thelb, një zyrë shtypi serioze nuk duhet të funksionojë si repart marketingu politik. Fokusi i saj duhet të jetë transparenca mbi tenderat, informimi mbi projektet, llogaridhënia për fondet publike, komunikimi në raste emergjencash, si dhe krijimi i një ure reale mes qytetarëve dhe institucionit. Një zyrë shtypi nuk paguhet me taksat e qytetarëve për të prodhuar propagandë personale për kryetarin e bashkisë.
Por në Shkodër duket se modeli është tjetër. Një administratë e fryrë me njerëz që merren më shumë me “freskun” ndaj kryetarit sesa me problemet reale të qytetit. Një ushtri postuesish, fotografësh e kameramanësh që dokumentojnë çdo lëvizje të Benet Becit sikur të ishte një influencer në fushatë të përhershme.
Ky është pikërisht modeli që Shqipëria e ka parë prej vitesh tek Erion Veliaj: politika si spektakël, propaganda si qeverisje dhe rrjetet sociale si zëvendësim i realitetit. Një model ku fasada ka më shumë rëndësi se përmbajtja dhe ku qytetari trajtohet si publik audience, jo si taksapagues që kërkon shërbim.
Benet Beci, në këto tre vite, duket se e ka ndjekur me përpikmëri këtë shkollë politike. Dhe nëse vendos ta ndjekë modelin e Erion Veliajt deri në fund, rrezikon që ngjashmëria të mos mbetet vetëm te propaganda por t’i bashkohet kolegut të tij edhe në banesën aktuale.
