Prezantuesja britanike e televizionit dhe aktivistja Esther Rantzen ka ndërruar jetë në moshën 86-vjeçare.
Ish-prezantuesja, e njohur për drejtimin e emisioneve të tilla si “That’s Life!”, themeloi organizata bamirësie për të ndihmuar të rinjtë dhe të moshuarit dhe, vitet e fundit, u bë një zë i rëndësishëm në përpjekjet për legalizimin e vdekjes së asistuar në Angli dhe Uells.
Rantzen ishte “nëna më e mrekullueshme”, një “gjyshe e dashur” dhe dikush që do të kujtohet për “aftësinë e saj të pafund për të përjetuar gëzim”, thanë familjarët e saj në një deklaratë për nder të saj.
Ajo ndërroi jetë e rrethuar nga familjarët në shtëpinë e saj në New Forest, konfirmoi një zëdhënës.
Dame Esther drejtoi emisionin e BBC-së për çështjet e konsumatorëve “That’s Life!” për 21 vjet, nga viti 1973 deri në vitin 1994, gjë që çoi në themelimin prej saj të Childline në vitin 1986, për të ofruar shërbime këshillimi për të rinjtë.
Më vonë, në vitin 2012, ajo themeloi The Silver Line, e cila synon të luftojë vetminë te të moshuarit.
Në vitet e mëvonshme të jetës, Rantzen u bë një mbështetëse e fortë e vdekjes së asistuar, pasi në vitin 2023 u diagnostikua me kancer të mushkërive në stadin e katërt.
Ajo foli hapur për planin e saj për të “ikur në mënyrë të beftë drejt Zyrihut” për të kryer një vdekje të asistuar në Dignitas dhe kritikoi ligjin “të rrëmujshëm dhe mizor” në Angli dhe Uells, i cili do t’i kriminalizonte të afërmit që do të përpiqeshin të ndihmonin.
Por në shtator 2026, përpara një votimi nga deputetët (MP) që do të shihte përpjekjet për legalizimin e vdekjes së asistuar të mposhteshin në Parlamentin e Mbretërisë së Bashkuar, Rantzen bëri të ditur se tashmë ishte tepër vonë për të udhëtuar, pasi ishte bërë “tepër e brishtë fizikisht për ta përballuar udhëtimin”.
Ajo foli për ankthin e saj teksa të afërmit e shihnin “duke vuajtur nga dhimbja ose duke humbur dinjitetin” ndërsa merrte kujdes në fund të jetës dhe shprehu trishtim kur projektligji për vdekjen e asistuar nuk u miratua duke e cilësuar atë si një “ditë tragjike”.
Dame Esther u bë fillimisht e famshme si prezantuese e “That’s Life”, emisionit në formatin e një reviste televizive, të cilin ajo ndihmoi ta krijonte dhe që përmbante raportime mbi çështjet e konsumatorëve, shpesh të ndërthurura me satirë.
Emisioni pati një audiencë shumë të madhe dhe u bë një nga programet më të njohura në televizionin britanik, duke e zgjeruar rolin tradicional të programeve për konsumatorët për të hetuar çështje të jetës dhe vdekjes, si një shkollë me konvikt që punësonte pedofilë dhe mungesën e dhuruesve të organeve,
Ajo themeloi Childline, një linjë ndihme për fëmijët në rrezik ose në gjendje shqetësimi, pasi një linjë e përkohshme ndihme, e hapur për shikuesit e prekur nga një program televiziv për një vogëlush që kishte vdekur nga uria, u mbingarkua nga telefonatat.
Telefonatat vinin kryesisht nga fëmijë që kishin përjetuar abuzim seksual dhe që nuk kishin mundur t’ia tregonin kurrë askujt tjetër, duke i dhënë Rantzen idenë për krijimin e një linje të posaçme ndihme për fëmijët, të hapur 24 orë në ditë, 7 ditë në javë gjatë gjithë vitit.
Në një deklaratë, fëmijët e saj Miriam, Rebecca dhe Joshua Wilcox thanë:
“Adhuruesja jonë e dashur, nëna jonë Dame Esther Rantzen, ndërroi jetë sot.
“Trashëgimia e saj e dhembshurisë dhe mirëkuptimit do të jetojë përmes organizatave të saj bamirëse, Childline dhe Silverline, dhe përmes nesh, atyre që patëm fatin ta donim dhe të ishim të dashur prej saj.
“Jemi mirënjohës që më në fund ajo prehet pranë bashkëshortit të saj të dashur, Desmond Wilcox, por do të na mungojë pa masë. Ajo ishte dielli ynë.
“Do ta kujtojmë gjithmonë aftësinë e saj të pafund për të përjetuar gëzim, aftësinë e saj për të ngushëlluar çdo dhimbje të zemrës, mënyrën e saj të bukur të të shprehurit dhe udhëzimet e saj të vyera për gjithçka.
“Ajo ishte nëna më e mrekullueshme për ne, tre fëmijët e saj, dhe një gjyshe e dashur për pesë nipërit dhe mbesat e saj të çmuara. Kemi qenë me shumë fat për kaq gjatë; pavarësisht se sa kohë patëm me mamin, ajo nuk mund të ishte kurrë e mjaftueshme, por jemi shumë mirënjohës për jetën tonë së bashku.
“Puna e mamit me organizatat bamirëse dhe fushatat, veçanërisht për fëmijët, të moshuarit dhe të sëmurët terminalë, kishte rëndësi të jashtëzakonshme për të, ndaj falënderojmë të gjithë ata që i kanë shkruar, kanë ndarë historitë e tyre me të ndër vite dhe kanë punuar përkrah saj.
“Shpresojmë që humori, zgjuarsia krijuese dhe guximi i madh që ajo sillte në punën e saj të vazhdojnë t’ju frymëzojnë, ashtu siç do të na frymëzojnë edhe ne.
“Ju lutemi me mirëkuptim që të na jepet privatësi dhe kohë për të vajtuar.”/DPA News
