Altin Prenga, shefi i kuzhinës dhe sipërmarrësi që revolucionarizoi gastronominë shqiptare, i ftuar në SYRI TV në A Show me Adi Krastën, ka ndarë në një intervistë të fundit mendimet e tij të pafiltruara mbi suksesin, mentalitetin dhe sfidat e të bërit biznes në Shqipëri.
I njohur për filozofinë e tij të kthimit tek rrënjët dhe produktet lokale me restorantin ikonik “Mrizi i Zanave”, Prenga zbuloi se rruga drejt suksesit nuk ka qenë pa pengesa, veçanërisht ato që lidhen me perceptimin publik.
Ai foli për një mentalitet të mbetur nga e kaluara, të cilin e përshkroi si “gjuetia e kulakut”, ku suksesi në sipërmarrje shihet ende me dyshim.
“Fakti që ti ke, do të thotë që nuk ke të drejtë të mendosh, as të shprehesh, as të kesh botë private, sepse thjesht je sipërmarrës,” u shpreh ai, duke nënvizuar se ndonjëherë ndihet i gjykuar ndryshe për shkak të reputacionit të tij.
Duke u kthyer pas në fillesat e “Mrizit”, Prenga rrëfeu se vizioni i tij ishte një rrymë e pashmangshme, një rikthim i natyrshëm i njerëzve tek nostalgjia e fshatit dhe produktet autentike pas ngopjes me konsumizmin industrial. Megjithatë, ai theksoi se suksesi i vërtetë nuk qëndron te fjalët, por te veprat. “Po të ishte për të folurën, s’kishte ndryshuar gjë fare. Nuk më besojnë njerëzit për çfarë them, thjesht e kam demonstruar në praktikë,” tha ai, duke shtuar se impakti më i madh vjen nga krijimi i një trendi të vërtetë e jo nga imitimet “fake” të tradicionales.
Një nga momentet më frymëzuese të bisedës ishte kur Prenga ndau historinë e stërgjyshit të tij, një nga “katundarët e fundit të vërtetë”. Ai e përshkroi atë teksa mbillte ullinj në moshën 97-vjeçare, jo për veten apo për djalin e tij 70-vjeçar që ishte tashmë në pension, por për brezat që do të vinin. “Ai po e mbillte për të ardhmen. Kjo është të bësh diçka përtej vetes, si ata që projektuan katedralet pa e ditur nëse do t’i shihnin të përfunduara,” shpjegoi Prenga, duke e lidhur këtë filozofi me punën e tij.
Prenga nuk ngurroi të fliste edhe për anën më pak të këndshme të punës së tij, duke përfshirë sjelljen e disa klientëve. Ai kujtoi një rast specifik me një personazh të njohur publik në Shqipëri, i cili ishte sjellë me arrogancë ndaj stafit. Pa përmendur emra, ai e përdori këtë shembull për të theksuar rëndësinë e respektit dhe mirësjelljes. “Mund t’i thuash ‘të lutem’. E para e punës është të kesh mirësjellje me ata njerëz që po fitojnë bukën e gojës. Ata janë heronj,” tha ai, duke shtuar se fatmirësisht, raste të tilla janë të izoluara dhe klientela e tij përbëhet kryesisht nga një “elitë e mendimit”.
