Shkodra përballet me një nga paradokset më të mëdha të politikës shqiptare: kryetari i saj, Benet Beci, është i pandehur në një çështje të hetuar nga SPAK dhe të dërguar për gjykim, ndërsa nga ana tjetër kërkohet që ai të vazhdojë të drejtojë qytetin.
Sipas SPAK, Beci është marrë i pandehur për veprën penale të “shkeljes së barazisë së pjesëmarrësve në tendera apo ankande publike”, në lidhje me një procedurë prokurimi të kohës kur ai drejtonte KESH-in. SPAK ka kërkuar dërgimin e çështjes për gjykim.
Të jemi të qartë: Prezumimi i pafajësisë është i panegociueshëm.
Por pikërisht këtu qëndron hipokrizia e politikës.
Kur bëhet fjalë për qytetarët e zakonshëm, pushteti flet për “standardet e integritetit”. Kur bëhet fjalë për njerëzit e tij, papritur gjithçka reduktohet te një formulë: “Nuk ka vendim të formës së prerë.”
Po, juridikisht kjo është e vërtetë.
Por politikisht është një justifikim i mjerë.
Sepse kryetari i bashkisë nuk është thjesht një individ që pret vendimin e gjykatës. Ai është personi që administron institucionin, fondet publike, tenderët, investimet dhe vendimmarrjen e një prej qyteteve më të rëndësishme të Shqipërisë.
Dhe pyetja është e pamëshirshme:
Si mund t’u kërkosh qytetarëve besim për menaxhimin e parave publike, kur vetë përballesh me një akuzë të SPAK-ut që lidhet me një procedurë prokurimi publik?
A duhet të presim patjetër një dënim për të kuptuar se ekziston një problem politik?
Jo.
Gjykata vendos fajësinë. Por qytetari vendos besimin.
Dhe nëse pushteti beson se një person nën një akuzë të tillë është kandidati më i mirë që mund t’i ofrojë Shkodrës, atëherë le të dalë dhe ta thotë hapur: ky është standardi ynë për integritetin në qeverisjen vendore.
Sepse Shkodra nuk meriton standarde të dyfishta.
Nuk mund të kërkosh nga qytetarët të besojnë te lufta kundër korrupsionit dhe, në të njëjtën kohë, të bësh sikur një çështje penale e lidhur me tenderët është thjesht një bezdi procedurale.
Nuk po kërkohet që gjykata ta dënojë Becin në faqet e gazetave. Po kërkohet që politika të ketë një standard.
Dhe standardi duhet të jetë i njëjtë për të gjithë.
Në fund, pyetja nuk është nëse Benet Beci ka të drejtë ligjore të mbrohet. Sigurisht që po.
Pyetja është nëse ai ka ende autoritetin politik dhe moral për t’u kërkuar shkodranëve një mandat të ri ndërsa përballet me një proces të tillë.
Këtë nuk e vendos SPAK-u.
Nuk e vendos gjykata.
E vendosin qytetarët e Shkodrës.
Dhe ata kanë të drejtë të pyesin: A nuk meriton qyteti ynë më shumë se një kryetar bashkie që duhet të shpjegojë njëkohësisht projektet e bashkisë dhe një dosje penale?
Shkodra meriton transparencë. Meriton standard. Mbi të gjitha, meriton një drejtim që të mos shoqërohet nga korrupsioni.
