Sot, në orën 14:00, përpara Bashkisë Shkodër, tifozët e Vllaznit Ultras kanë paralajmëruar një protestë lidhur me situatën politike në vend. Një reagim që vjen në një moment kur pakënaqësia qytetare ndaj politikës është e pranishme, por që për Shkodrën duhet të shërbejë edhe si një kambanë alarmi për një tjetër plagë që prej kohësh po rëndon mbi qytetin: shkatërrimin e sportit shkodran dhe heshtjen e institucioneve përballë kësaj gjendjeje.
Shkodra nuk është thjesht një qytet me traditë sportive. Ajo është një simbol i sportit shqiptar. Është qyteti që ka prodhuar kampionë, ka mbushur stadiume e pallate sporti, ka edukuar breza të tërë me frymën e garës dhe ka mbajtur gjallë krenarinë e tij përmes fanellës kuqeblu. Për dekada me radhë, sporti ka qenë pjesë e identitetit të Shkodrës. Por sot lind një pyetje e dhimbshme: çfarë po bëhet me këtë trashëgimi?
Vllaznia e futbollit, krenaria e një qyteti të tërë, nuk mund të trajtohet si një çështje që kujtohet vetëm kur ka ndeshje, rezultate apo nevojë për fotografi dhe duartrokitje. Pas emrit të madh të Vllaznisë qëndrojnë probleme, pritshmëri të pambushura dhe shqetësime që kërkojnë vëmendje të vazhdueshme.
Pikërisht këtu lindin pyetjet për kryetarin e Bashkisë Shkodër, Benet Beci i cili po keqmenaxhon çdo sektor të bashkisë. Çfarë vizioni ka për të ardhmen e Vllaznisë? Çfarë mbështetjeje konkrete po i jepet klubit dhe çfarë masash po ndërmerren për të garantuar që ai të mos mbetet peng i interesave afatshkurtra apo i llogarive politike?
Vllaznia nuk është pronë e një individi dhe as e një mandati politik. Ajo është pjesë e historisë së Shkodrës dhe e identitetit të mijëra qytetarëve. Për këtë arsye, shqetësimet për gjendjen e saj nuk mund të kalohen në heshtje. Benet Beci, si kryetar i Bashkisë Shkodër, duhet t’u japë qytetarëve përgjigje të qarta për drejtimin, mbështetjen dhe të ardhmen e klubit që përfaqëson krenarinë e qytetit. Shkodra meriton të dijë se çfarë po bëhet për Vllazninë, jo vetëm çfarë thuhet për të.
Por drama e sportit shkodran nuk përfundon te futbolli.
Basketbolli, volejbolli dhe shumë disiplina të tjera që dikur e kanë bërë Shkodrën të ndihet krenare, sot përballen me vështirësi të mëdha. Klubet dhe sportistët kanë nevojë për financim, ambiente të përshtatshme, pajisje, kushte stërvitore dhe një mbështetje institucionale që të mos mbetet vetëm në fjalë. Kur subvencionet dhe mbështetja e Bashkisë mungojnë, pasojat nuk i vuajnë vetëm ekipet e të rriturve, por mbi të gjitha fëmijët dhe të rinjtë që ëndërrojnë të bëhen sportistë.
Dhe këtu përgjegjësia institucionale bëhet edhe më e rëndësishme. Benet Beci duhet të sqarojë se çfarë vendi zë sporti në prioritetet e Bashkisë Shkodër. A ka një plan konkret për financimin e basketbollit dhe volejbollit? A ekziston një strategji për mbështetjen e klubeve të tjera sportive? A janë fondet publike të shpërndara në mënyrë transparente dhe në përputhje me nevojat reale të sportit shkodran?
Çfarë kuptimi ka të flasim për një qytet me traditë sportive, kur sportistët duhet të luftojnë jo vetëm kundërshtarin në fushë, por edhe mungesën e kushteve për t’u stërvitur? Çfarë kuptimi ka të krenohemi me historinë e basketbollit dhe volejbollit shkodran, nëse nuk bëjmë sa duhet për t’i mbajtur gjallë këto sporte? Dhe si mund të kërkojmë që brezat e rinj të merren me sport dhe të përfaqësojnë denjësisht qytetin, nëse nuk u krijojmë mundësitë minimale për ta bërë këtë?
Një bashki nuk duhet të jetë vetëm administratore e qytetit, por edhe garantuese e zhvillimit të tij shoqëror, kulturor dhe sportiv. Mbështetja për sportin nuk është luks, as një shpenzim i panevojshëm që mund të shtyhet pafundësisht. Ajo është investim te rinia, te shëndeti, te edukimi dhe te e ardhmja e Shkodrës.
Prandaj, kryetari i Bashkisë, Benet Beci, duhet të japë llogari publike për politikat që ndiqen në mbështetje të sportit. Nëse fondet janë të kufizuara, qytetarët meritojnë transparencë dhe një plan konkret. Nëse ekzistojnë programe financimi, duhet të bëhet e qartë se cilat sporte përfitojnë dhe mbi çfarë kriteresh. Ajo që nuk mund të pranohet është që sporti të lihet në harresë, ndërsa emri i Vllaznisë dhe tradita sportive e qytetit të përdoren vetëm si simbole krenarie në raste të veçanta.
Protesta e sotme e Vllaznit Ultras përpara Bashkisë Shkodër mund të jetë një moment për të ngritur zërin përtej kauzës politike. Sepse politika nuk është vetëm ajo që ndodh në Tiranë, në parlament apo në debatet televizive. Politika është edhe mënyra se si qeveriset një qytet, si shpërndahen fondet publike, si trajtohet rinia dhe si mbrohen vlerat që e kanë bërë një komunitet të veçantë.
Nëse protestohet për situatën politike në vend, duhet të ketë vend edhe për pyetjen se çfarë po ndodh me sportin në Shkodër. Nëse kërkohet përgjegjësi nga politikanët, ajo duhet kërkuar edhe nga drejtuesit vendorë. Dhe nëse kërkohet një e ardhme më e mirë, atëherë kjo e ardhme duhet të nisë edhe nga ringritja e sportit.
Benet Beci nuk mund të jetë jashtë këtij debati. Si drejtues i Bashkisë Shkodër, institucioni që duhet të luajë një rol të rëndësishëm në zhvillimin e sportit vendor, ai duhet të përballet me pyetjet e qytetarëve dhe të paraqesë një plan të qartë për të ardhmen. Shkodra nuk ka nevojë vetëm për deklarata apo premtime, por për masa konkrete që të mbështesin Vllazninë, basketbollin, volejbollin dhe çdo disiplinë tjetër që përbën pasuri të qytetit.
Vllaznia nuk është vetëm futboll. Shkodra nuk është vetëm Vllaznia. Është edhe basketbolli, volejbolli, atletika dhe të gjitha disiplinat që kanë prodhuar histori, emocione dhe kampionë. T’i lësh këto sporte të zbehen nga dita në ditë do të thotë të humbasësh një pjesë të identitetit të qytetit.
Prandaj, sot, përpara Bashkisë Shkodër, krahas çdo mesazhi politik, duhet të dëgjohet edhe një thirrje e qartë: Shkodra ka nevojë për më shumë se fjalë. Ka nevojë për përgjegjësi, transparencë dhe mbështetje reale për sportin e saj.
Kryetari i Bashkisë, Benet Beci, duhet të flasë. Duhet të sqarojë çfarë po ndodh me Vllazninë, çfarë mbështetjeje marrin sportet e tjera dhe cili është plani për të mos lejuar që tradita sportive e Shkodrës të rrënohet më tej. Qytetarët kanë të drejtë të kërkojnë përgjigje dhe të presin rezultate konkrete nga institucioni që drejton qytetin.
Sepse heshtja nuk zgjidh probleme, ndërsa tradita nuk mbijeton vetëm me kujtime.
Shkodra e ka fituar prej kohësh të drejtën të quhet qytet sportdashës. Tani ka nevojë të dëshmojë se është edhe qytet që mbron sportin e vet.
Sepse kur shkatërrohet sporti, nuk humbet vetëm një ekip apo një kampionat. Humbet një pjesë e shpirtit të qytetit.
