Fenomeni El Niño po tregon shenja të një fuqizimi të ndjeshëm, ndërsa temperaturat në pjesë të Oqeanit Paqësor po afrohen me nivelet e regjistruara gjatë episodit të fuqishëm të vitit 2015. Të dhënat e fundit tregojnë anomali të mëdha të temperaturës së sipërfaqes së detit, ndërsa efektet po bëhen të dukshme nga Atlantiku deri në Indonezi.
Sipas të dhënave të Administratës Kombëtare Oqeanike dhe Atmosferike të SHBA-së (NOAA), të paraqitura nga Observatori El Niño i meteo.gr, në mesin e shtatorit 2026 devijimi i temperaturës në rajonin kryesor të monitorimit arriti në rreth +3°C krahasuar me mesataren e periudhës 1991-2020.
Vlera të tilla sjellin në vëmendje El Niño-n e vitit 2015, një prej episodeve më të fuqishme të regjistruara. Në atë rast, temperaturat maksimale në rajonin Niño 3.4 u regjistruan në nëntor, ndërsa këtë vit anomalitë e forta po shfaqen që në shtator.
Rajoni Niño 3.4 ndodhet në Paqësorin qendror ekuatorial dhe konsiderohet një prej zonave kryesore që përdoren për monitorimin e zhvillimit të El Niño-s. Temperatura mesatare e sipërfaqes së detit atje ka arritur në 29.6°C.
Edhe më të mëdha janë anomalitë në pjesën lindore të Paqësorit. Në rajonin Niño 3 është regjistruar një devijim prej rreth +3.8°C, ndërsa në Niño 1+2, pranë brigjeve të Amerikës së Jugut, diferenca ka arritur në +4.6°C krahasuar me vlerat mesatare.
Vëmendja e meteorologëve është përqendruar veçanërisht te koha kur po regjistrohen këto temperatura. El Niño zakonisht arrin intensitetin maksimal gjatë periudhës tetor-shkurt, çka do të thotë se fenomeni mund të ketë ende hapësirë për t’u fuqizuar.
Parashikimet sezonale tregojnë mundësinë e forcimit të mëtejshëm dhe vazhdimit të një episodi shumë të fortë gjatë dimrit 2026-2027.
Megjithatë, vetëm temperatura e ujërave në Niño 3.4 nuk përcakton intensitetin përfundimtar të një episodi El Niño. Shkencëtarët marrin në konsideratë edhe kohëzgjatjen e ngrohjes, reagimin e atmosferës dhe tregues të tjerë që matin kushtet në një zonë më të gjerë të Paqësorit tropikal.
Një faktor tjetër që duhet marrë parasysh është ngrohja e përgjithshme e oqeaneve, e cila mund të ndikojë në madhësinë e anomalive kur temperaturat aktuale krahasohen me mesataret historike. Për këtë arsye përdoren edhe tregues plotësues që ndihmojnë në përcaktimin e intensitetit real të fenomenit.
Ndërkohë, disa nga efektet që lidhen me El Niño-n po shfaqen tashmë në pjesë të ndryshme të planetit.
Në Atlantik, sezoni i cikloneve tropikale ka ecur jashtëzakonisht ngadalë. Deri më 22 shtator nuk ishte formuar asnjë ciklon tropikal që të arrinte fuqinë e një uragani, megjithëse gjatë kësaj periudhe janë regjistruar stuhi tropikale.
Një situatë e tillë është në përputhje me një prej ndikimeve të njohura të El Niño-s. Fenomeni mund të rrisë të ashtuquajturën prerje vertikale të erës mbi Atlantik, pra ndryshimin e shpejtësisë dhe drejtimit të erës në lartësi të ndryshme. Këto kushte e bëjnë më të vështirë organizimin dhe fuqizimin e sistemeve tropikale. Aktiviteti i uraganeve, megjithatë, ndikohet edhe nga temperatura e Atlantikut dhe një sërë faktorësh të tjerë atmosferikë.
Në anën tjetër të globit, Indonezia po përballet me një periudhë të zgjatur thatësire.
Agjencia meteorologjike indoneziane BMKG raportoi në mesin e shtatorit se disa zona në Java, Bali dhe Nusa Tenggara kishin kaluar më shumë se 60 ditë radhazi pa reshje shiu.
Autoritetet meteorologjike e lidhin përkeqësimin e kushteve të thata me ndërthurjen e sezonit të zakonshëm të thatësirës me një El Niño të fortë. Në Sumatra dhe Kalimantan janë raportuar gjithashtu tym nga zjarret dhe probleme lokale me cilësinë e ajrit.
Nëse forcimi vazhdon gjatë muajve të ardhshëm, dimri 2026-2027 pritet të jetë periudha vendimtare për të përcaktuar përmasat e këtij episodi El Niño dhe nëse ai do të afrohet me intensitetin e episodeve më të fuqishme të regjistruara në dekadat e fundit.
