Nga Pamfleti
Ish-numri dy i Hipotekës së Tiranës u bë oligarku i betonit brenda pak vitesh dhe kjo metamorfozë e Shkëlzen Betajt nuk ka asnjë shpjegim të arsyeshëm përveç atij që fshihet pas dosjeve të mbyllura në sirtaret e SPAK-ut.
Dikur Betaj firmosiste tjetërsimin e pronave në të gjithë qarkun, ndikonte në pazaret më të ndjeshme të pasurive të paluajtshme dhe lëvizte dokumente që ndërronin duart e pronarëve pa lënë gjurmë.
Tani ky njeri firmos kontratat për kullat që kapin vlerën e qindra milionë eurove, kapitali i kompanive të tij është 100 mijë lekë dhe bilancet financiare mungojnë plotësisht. Pyetja që askush nuk guxon ta bëjë me zë në zyrat e Qeverisë është e thjeshtë: me çfarë parash financohen gjithë këto projekte, kur burimi i tyre nuk del askund në asnjë dokument zyrtar?
Autoritetet kanë nisur verifikimet kundrejt pronave dhe dosjeve të regjistruara në ZVRPP Tiranë gjatë mandatit të Betajt dhe ortakët e tij të biznesit po futen tashmë në lupën e hetuesve. Kullat e tij vazhdojnë të ngrihen njëra pas tjetrës, çimentoja derdhet pa pushim dhe dosjet e shumta që lidhin këtë rrjet me bastet ilegale, trafikun e drogës, call-center-t mashtruese dhe tenderët e manipuluar vazhdojnë të presin në sirtarë. Le të shohim se çfarë kullash po ngre ky njeri nga Tirana në Velipojë dhe kush qëndron pas këtyre investimeve të pashpjegueshme.
Shkëlzen Betaj ishte zëvendësdrejtori i Hipotekës së Tiranës dhe në këtë pozitë ai firmosiste dhe ndikonte drejtpërdrejt në tjetërsimin e pronave në të gjithë qarkun, duke krijuar një rrjet të tërë pazaresh dhe marrëveshjesh nën tryezë. Pronat ndërronin duart, dokumentet vuloseshin me shpejtësi dhe pazaret mbylleshin pa pyetur askënd, ndërsa Betaj grumbullonte njohuri dhe kontakte që do t’i shërbenin më vonë për të hyrë në botën e ndërtimeve gjigante.
Pozitat publike nuk mjaftuan për Betajn, ai donte të bëhej “oligark” dhe ja ku është tani me pesë projekte kullash, një rrjet kompanish të lidhura si zinxhir dhe një portofol pasurish që nuk ka asnjë lidhje me pagën e tij të dikurshme si zyrtar.
Projekti i parë i madh i Betajt ngrihet midis Rrugës së Kavajës dhe Rrugës së Durrësit, pikërisht në bllokun e ambasadave, një zonë elitare ku çdo metër katror truall ka vlerë të pallogaritshme. Kulla do të ketë 25 kate dhe në të parashikohen dyqane në katin zero, zyra në dy katet e para, katër kate hotel dhe më pas apartamente të shumta që do të dalin në treg me çmime të frikshme.
Kompanitë që qëndrojnë pas këtij projekti janë “Ultra tek sh.p.k” e vëllezërve Sinanaj dhe “Lunor sh.p.k” e Shkëlzen Betajt, një kompani e themeluar vetëm tre vjet më parë dhe që nuk ka deklaruar asnjë bilanc financiar se nga i ka marrë paratë për këtë investim.
Njeriu që deri para pak vitesh ishte zyrtar i hipotekës dhe merrte një rrogë shtetërore, sot financon një kullë prej miliona eurosh pa treguar asnjë cent dhe askush nuk e pyet se nga i ka fondet, as KKTU-ja, as ministritë, as SPAK-u që i ka dosjet prej kohësh në sirtar.
Projekti i dytë dhe më i diskutueshmi ngrihet në zonën e Ali Demit, vetëm 1 kilometër larg godinës së SPAK-ut, dhe quhet “Taylor of Tirana”, një kullë që burimet e lidhin drejtpërdrejt me paratë e përfituara nga bastet ilegale. Të dhënat tregojnë se kjo kullë lindi pasi rrethi i Tom Doshit ishte në ortakëri me krye-menaxherin e basteve ilegale dhe toka u sigurua nga vetë grupi i basteve, ndërsa më pas rrethi i Doshit hyri në KKTU për të marrë lejen dhe për të siguruar investimin.
Kompania fillestare “EL&EL Construction” u regjistrua në qershor 2025 në emër të Elda Betajt, bashkëshortes së Shkëlzen Betajt, dhe Elis Sinanit, bashkëshortes së Andi Sinanajt, por kjo kompani nuk ishte gjë tjetër veçse një strukturë e përkohshme e ngritur vetëm për të mbajtur lejen e ndërtimit. Më 17 tetor 2025, kuotat e kësaj kompanie u transferuan te Gjoka Ndërtim dhe G88 sh.p.k e Daniel Garunjës, ish-kandidat për deputet i Partisë Socialdemokrate, dhe në dokumentet zyrtare si “dhënës pëlqimi” figuruan pikërisht Shkëlzen Betaj dhe Andi Sinanaj. Apartamentet në këtë kullë ofrohen me çmim 2000 euro për metër katror, por burimet tregojnë për një skemë paralele ku një pjesë e apartamenteve dalin me çmime nën kufirin zyrtar për të tërhequr parapagime të menjëhershme dhe për të qarkulluar para jashtë sistemit bankar, pa kontroll, pa taksa, pa gjurmë.
Në tetor 2024, Shkëlzen Betaj dhe Andi Sinanaj krijuan “SIAN BUILDINGS ALBANIA” me një kapital prej vetëm 100 mijë lekësh, një shifër që mezi mjafton për të paguar një ekspertizë teknike, por brenda një viti e gjysmë kjo kompani shfaqet si zhvilluese e tre projekteve gjigante.
Projekti i parë i SIAN është një godinë polifunksionale 26, 31 dhe 35 kate në Tiranë, e futur në KKTU në prill 2025, projekti i dytë ngrihet në rrugën “Mustafa Xhabrahimi” me 3-8 kate, ndërsa i treti është një kompleks 18-katësh në Velipojë me pishinë dhe infrastrukturë turistike, futur në KKTU më 17 prill 2026.
Ky transformim i shpejtë nga një kapital simbolik prej 1 mijë eurosh në investime të vlerësuara prej qindra milionësh nuk ka shpjegim tjetër përveç atij që tregojnë dosjet hetimore, ku flukset e parave të pista nga bastet, droga, call-center-t dhe tenderët derdhen në këto projekte ndërtimi.
Kompania “Ultra-Tech”, e kontrolluar nga vëllezërit Sinanaj dhe e lidhur ngushtë me Betajn, pati në 2024 një xhiro prej 363.5 milionë lekësh dhe një fitim para tatimit prej 16.9 milionë lekësh, ndërsa kapitali i saj ishte rritur në 12.35 milionë lekë, një performancë mbresëlënëse për një kompani që nuk ka një histori të gjatë në treg. Në 2025, kjo kompani siguroi lejen për projektin “The 44” në rrugën “Dritan Hoxha”, dhe në të Andi Sinanaj, Kreshnik Sinanaj dhe Adriatik Sinanaj ndajnë kuotat duke krijuar një rrjet të fort
ë kontrolli mbi tregun e ndërtimit në kryeqytet.
“Kumbari” i pazareve dhe paratë e pista
Pas gjithë këtyre kompanive dhe projekteve qëndrojnë disa emra kyç, ku Shkëlzen Betaj dhe vëllezërit Sinanaj janë fytyrat publike, por kush i drejton vërtet këto investime dhe kush vendos rregullat për ndarjen e fitimeve është pyetja që të gjithë e bëjnë në heshtje. Burimet nga terreni dhe dosjet e BKH-së tregojnë për Tom Doshin, kryetarin e Partisë Socialdemokrate, i cili pas largimit nga bastet ilegale për t’ia lënë tregun një personazhi të rëndësishëm të botës së krimit, ka drejtuar paratë e përfituara drejt ndërtimeve gjigante. Çdo pjesëmarrës në këto projekte do të marrë pjesën e tij, por rregullat për rolin e secilit i vendos vetë Tom Doshi, i cili vepron si “kumbari” i këtij rrjeti dhe cakton se kush merr çfarë dhe në çfarë mase.
SPAK-u i ka dosjet, kullat vazhdojnë të ngrihen
Hetimi për këtë grup nuk është një sekret i ruajtur me kujdes, sepse BKH ka hetuar dhe ka dërguar materialet në SPAK, ndërsa informacionet lidhen drejtpërdrejt me dosjet e basteve ilegale dhe të shit-blerjes së votës në zgjedhjet 2025. Autoritetet po verifikojnë tani pronat dhe dosjet e regjistruara në ZVRPP Tiranë gjatë mandatit të Betajt dhe ky operacion përfshin të gjithë ortakët e tij të biznesit, por kullat vazhdojnë të ngrihen pa u penguar nga asgjë. Çimentoja derdhet çdo ditë, apartamentet shiten dhe paratë qarkullojnë e pastrohen, ndërsa askush nuk është ndalur dhe askush nuk është pyetur se nga i ka fondet për këto investime gjigante.
Baste ilegale, call-center mashtruese, trafik droge dhe tenderë të manipuluar janë burimet që ushqejnë kullat e Betajt dhe të gjithë rrjetit të tij, ndërsa ish-numri 2 i Hipotekës në pak vite u shndërrua në një nga emrat më të fuqishëm të ndërtimit në vend pa qenë i nevojshëm të tregojë asnjë bilanc financiar. Kullat mbi tokë po rriten pa pushim, dosjet në sirtarët e SPAK po presin prej kohësh. Pritet të shihet nëse hetimi do të mbetet thjesht një ushtrim burokratik pa asnjë pasojë apo do të shndërrohet në drejtësi, por deri atëherë kullat e Betajt do të vazhdojnë të dominojnë horizontin e Tiranës dhe Velipojës duke fshehur nën themelet e tyre historinë e vërtetë të parave të pista.
